Methoden in rechtswetenschap en rechtspraktijk

Het impliciet blijven van methoden in rechtswetenschap en rechtspraktijk is een structureel probleem bij het verrichten van rechtswetenschappelijk onderzoek en in de praktische beoefening van recht. In dit artikel wordt een werkwijze voorgesteld om methoden te expliciteren. De centrale vraag die hiertoe wordt gesteld is "Wat doen juristen?". Om een ordening aan te kunnen brengen in de veelheid van taken van juristen wordt een model gehanteerd waarin een onderscheid wordt gemaakt tussen ‘ideale’ wereld en ‘echte wereld’ enerzijds en drie niveaus van abstractie anderzijds. Dit model maakt het mogelijk de taken van juristen te inventariseren en te classificeren. De plaatsbepaling van de taak is een eerste stap op weg naar explicitering van methoden. De tweede stap is het analyseren (of decomponeren) van de taak. De hierin gevolgde aanpak is afkomstig uit de informatica en maakt naast activiteiten en benodigde kennis ook methoden expliciet. Ter illustratie wordt een centrale taak van juristen uitgewerkt. Het betreft hier de taak van het construeren van een juridische oplossing voor een concrete probleemsituatie.