Het zonderlinge karakter van de godsnaam Literaire, psychoanalytische en theologische aspecten van het roepingsverhaal van Mozes (Exodus 2.23-4.17)

Trefwoorden: Exodus 2:23-4.14; vertaling; leeswijze ('Amsterdamse school' van exegese en theologie); braambosscène; god van * vader (* = je/jouw, mijn, zijn); godsteken; roepingsschema; idem per idem / paronomasie; naamsvraag; naamsverklaring; godsbenamingen; godsnaam; ʾEhje; Jhwh; psychoanalytische lezing; (Jacques) Lacan; (Louis) Althusser.
Andere onderwerpen: Mozes als aanvoerder en redder, respectievelijk als profeet; aard van de tekenen; naamgeving; classificatie van opvattingen over de godsuitspraak in 3.14a op basis van zinsbouw resp. naar relatie met de context; zending en legitimatie; het verrassende karakter van Gods 'zijn'; Moses als tora ('aanwijzing', 'onderwijzing'), Aäron als Leviet (nl. als uitlegger van tora); God als 'derde term' en als (behorend tot het register van het) 'reële'.
--
Keynotions: Exodus 2:23-4.14; translation; close reading ('Amsterdam school' of exegesis and theology); Moses as a leader and saviour and as a prophet, respectively; call schema / call pattern; nature of the signs; divine sign; classification of views on the divine statement in 3.14a by syntax and by relation to context, respectively; idem per idem / paronomasia; naming; name explanation; divine designations; divine name; ʾEhye; Yhwh; sending and legitimacy; the surprising nature of God's being; Moses as torah ('guidance'), Aaron as Levite (i.e., interpreter of torah); psychoanalytic reading; Jacques Lacan; Louis Althusser; God as 'third term' and as (belonging to the register of the) 'real'.