Neuropsychologische diagnostiek bij obstructieve slaapapneu: Aandacht voor oorzaken en gevolgen

Obstructieve slaapapneu (OSA) is een veelvoorkomende slaapstoornis gekenmerkt door het herhaald optreden van ademstops tijdens de slaap. OSA leidt tot een verstoord slaappatroon met verminderde diepe slaap en gaat vaak samen met snurken, onrustig slapen, insomnie, niet uitgerust wakker worden, overmatige slaperigheid, vermoeidheid en cognitieve klachten. Daarnaast geeft OSA een verhoogd risico op het ontwikkelen van cardiovasculaire en metabole
aandoeningen en is geassocieerd met een hogere mate van wittestofschade.
De prevalentie van OSA in de neurologische patiëntenpopulatie ligt hoger dan in de algemene populatie, maar wordt desondanks onvoldoende herkend. Dit terwijl er verschillende behandelmogelijkheden beschikbaar zijn die gericht zijn op het verminderen van OSA en OSA-gerelateerde klachten. Dit artikel beoogt een overzicht te geven van de meest recente literatuur over de cognitieve gevolgen van OSA, het effect van behandeling en de rol van OSA als comorbiditeit bij neurologische aandoeningen.