De Wetenschappersrichtlijn 2005/71/EG: een succesvol model voor arbeidsmigratiemanagement?

Voor buitenlandse onderzoeker bestaat er een Europese toelatingsprocedure op grond van Richtlijn 2005/71/EG, de richtlijn 'betreffende een specifieke procedure voor de toelating van onderdanen van derde landen met het oog op wetenschappelijk onderzoek'. De implementatie van deze richtlijn is eind 2011 door de Europese Commissie geëvalueerd. Daaruit bleek dat de richtlijn relatief weinig wordt gebruik: in de hele EU kwamen in 2010 krap 7.000 wetenschappers binnen op grond van deze richtlijn. In deze bijdrage wordt beschreven hoe de toelating van buitenlandse wetenschappers op grond van de Wetenschappersrichtlijn geregeld is en wat de positie van erkende onderzoeksinstellingen daarin is en hoe dit systeem in Nederland is geïmplementeerd. Omdat de vertrouwensrelatie tussen burger en bestuur zo'n belangrijke rol speelt in dit migratiemodel wordt in kaart gebracht hoe de rechtsrelatie is genormeerd, dus welke rechten en plichten er op partijen rusten op basis van de richtlijn en in de Nederlandse situatie, dus hoe de rechtsbescherming eigenlijk is geregeld. Dit roept vragen op over mogelijke ander vormen van conflictbeslechting die wel worden gebruikt en of dit migratiemodel (onbedoeld) feitelijk burgers rechtsbescherming onthoudt: daarvoor is nader empirisch onderzoek nodig.