Strijd in de media: Media als spiegel van de postkoloniale verhouding tussen Suriname en Nederland (1980-1992)

Dit proefschrift beschrijft de moeizame verhouding tussen Suriname en Nederland na Surinames onafhankelijkheid in 1975. Nadat het leger - dat in 1980 de macht greep in Suriname - o.l.v. legerleider Desi Bouterse in december 1982 vijftien vermeende tegenstanders doodschoot, schortte Nederland de in 1975 aan Suriname toegezegde ontwikkelingshulp op. Nederland gebruikte de hulp - pijler onder Surinames economie - als politiek pressiemiddel.
Media in Nederland en Suriname berichtten over de politieke twisten tussen beide landen. Nederlandse media hadden via de uitzendingen van de Wereldomroep vanaf 1980 tot 1992 veel invloed op de beeldvorming over Suriname in Suriname zelf.
Onafhankelijke media stonden tot 1984 onder censuur. In 1992 werd de macht van de militairen ingedamd en behoorde zelfcensuur grotendeels tot het verleden.
Uit de inhoudsanalyse van toonaangevende Nederlandse en Surinaamse kranten uit die periode blijkt dat de (gecensureerde) kranten de strijd weerspiegelden tussen politiek Den Haag en politiek Paramaribo. Aan de ene kant van het spectrum stonden de journalisten die de nieuwe machthebbers in Suriname een warm hart toedroegen en Nederland beschuldigden van neokolonialisme. Dit indringersframe domineert de berichtgeving in Surinaamse media. Aan de andere kant stonden de journalisten die Bouterse als veroorzaker van alle problemen zagen, zijn tegenstanders - onder wie guerrillastrijder Ronnie Brunswijk - tot held verhieven en meenden dat Nederland de taak had Suriname te redden van de ondergang vanwege de historische band en tussen beide landen. Dit redderframe domineert de berichtgeving in Nederlandse media.