Gamma-ray burst afterglows from jet simulation to light curve

Hendrik van Eerten richtte zich op computersimulaties van de schokgolven van ontploffende zware sterren (zogenoemde gammaflitsers). Om vervolgens op aarde waargenomen straling te kunnen berekenen ontwikkelde hij een nieuwe rekenmethode. Hij paste deze vooral toe op straling van de gammaflitser die relatief lang na de ontploffing wordt uitgezonden en daarom deel uitmaakt van wat de nagloeier van de gammaflits wordt genoemd. De resultaten maken een preciezere interpretatie van data van telescopen mogelijk. Daarnaast ging van Eerten specifiek in op een aantal tot voor kort onbegrepen aspecten van gammaflitsers. Hij concludeert dat het soms waargenomen opnieuw kort oplichten van het signaal van de nagloeier niet te verklaren valt uit afwijkingen in het gas in de omgeving van de ster. Verder blijkt het afremmen van de schokgolf pas later waarneembaar dan gedacht. De gerichte gasstraal met het schokfront blijkt er in verschillende golflengten (radio, zichtbaar licht, röntgen) verschillend uit te zien.