Malantaŭ la kurteno: Esperanto kiel lingvoinventaĵo

Kiel konate, Zamenhof klarigis la esencon, la celon kaj la kialojn de Esperanto en multaj verkoj. Aliflanke, pli malofte oni povas trovi en liaj tekstoj spurojn de la metodo kiun li sekvis por inventi la lingvon. Kelkaj detaloj ja estas konataj, ekzemple la intuicio kiu venis al li kiam li komparis la rusajn vortojn ŝvejcarskaja (pordistejo) kaj konditorskaja (sukeraĵejo), aŭ la admiro kiun li ekhavis al la gramatiko de la angla, malpli riĉaj de gramatikaj formoj kompare al Latino aŭ la helena. Ĉi tie mi intencas kompari la sekretajn lingvojn inventitajn de infanoj en Montesori-bazlernejo, kiuj scias nenion pri Esperanto, kun la strukturo de Esperanto, por montri kiel la metodo kiun Zamenhof sekvis estas infanstila (ne ‘infaneca’, eĉ tute male) kaj, ke li fokusiĝis je la necesaj ecoj kiujn ĉiuj homaj lingvoj havas, dum nenecesaj trajtoj estis laŭble forĵetitaj.