Principes van cognitieve gedragstherapie in de ggz

Patiënten met een somatoforme stoornis zijn niet populair bij hulpverleners in de somatische en geestelijke gezondheidszorg. Artsen en therapeuten kunnen zich machteloos voelen als ze merken dat de patiënt niet bereid is een psychische verklaring voor de klachten te accepteren. Vaak ziet de hulpverlener in een dergelijke situatie af van het aanbieden van psychotherapeutische hulp. Dat is jammer, omdat patiënten met een somatoforme stoornis wel degelijk succesvol te behandelen zijn.
De meeste patiënten met een somatoforme stoornis accepteren een psychologische behandeling als wordt uitgelegd dat zij hulp kunnen krijgen bij het verminderen van de gevolgen van de klachten. In de intake worden de klacht, de ideeën over de klacht en de cognitief-emotionele, gedragsmatige, lichamelijke en sociale gevolgen van de klacht in kaart gebracht. Het doel van de behandeling is opheffen van de gevolgen die de klachten in stand kunnen houden of het herstel kunnen verhinderen. Bij onverklaarde klachten is herstel van de klachten het streven. Bij deels verklaarde klachten is afname van de klachten het uiteindelijke doel van de behandeling. De behandelaar kiest op basis van de analyse volgens het gevolgenmodel een aantal interventies. Bij voorkeur maakt hij gebruik van interventies waarvan de effectiviteit in wetenschappelijk onderzoek is bewezen. De resultaten van de in dit hoofdstuk beschreven aanpak zijn veelbelovend. Hulpverleners die werken volgens het gevolgenmodel merken tot hun verrassing dat ze het zelfs leuk vinden om deze patiënten te behandelen. Patiënten rapporteren dat ze zich serieus genomen voelen en het idee hebben dat de behandelaar hen echt begrijpt.