Kennisontwikkeling en HRM: de casus werktijdverkorting bij ASML

De huidige economische crisis, die al in 2008 is gestart, heeft diepgaande gevolgen voor de rendementspositie van bedrijven en de ontwikkeling van de investeringen en de werkgelegenheid. Anders dan in voorgaande perioden van structurele economische neergang is de werkgelegenheid tot nu toe minder teruggelopen dan werd verwacht. Kennelijk bestaan er tussen bedrijven in onze huidige kenniseconomie specifieke vormen van onderlinge samenwerking en aanpassing van de werkinzet van medewerkers, die niet alleen een kwantitatieve dimensie heeft in termen van het aantal banen en personen, maar ook een kwalitatieve in termen van het op peil houden van de toegevoegde waarde van medewerkers. De werkloosheid is in sommige regio’s veel sterker gestegen dan in andere en sommige groepen slagen erin aan het werk te blijven. Deze discussie op het nationale of macroniveau van economie heeft zijn pendant op het micro- en mesoniveau van ondernemingen, waar de beslissingen over investeringsbeslissingen en aanpassingen in de personeelsinzet leiden tot resultaten. In het personeelsbeleid van bedrijven moet steeds de kosten van voortdurende werving en selectie worden gewogen ten opzicht van het zelf opleiden en ontwikkelen van medewerkers.