Verblijfsduur als weerspiegeling van 'een zekere mate van integratie': transparantie versus proportionaliteit

Na de kleine revolutie in studiebeurzenland die het arrest Bidar ontketende met de introductie van het ‘zekere mate van integratie’-criterium voor toekenning van een beurs voor levensonderhoud, lijkt het Hof in Förster de toepassing van deze ‘Bidar-norm’ te vereenvoudigen door een hard kwantitatief criterium - vijf jaar legaal verblijf - te billijken. Hiermee is de transparante toepassing van het ‘integratiecriterium’ gediend, evenals de rechtszekerheid. Bovendien sluit de uitspraak van het Hof aan bij Richtlijn 2004/38/EG. De uitspraak lijkt echter minder te passen in de systematiek van de vrijheden met zijn ruime uitleg van het discriminatieverbod en beperkte uitleg van de uitzonderingen.