Het gebruik van chemische huidbleekmiddelen onder Indiase vrouwen in Bangalore Aanzet tot verder onderzoek en discussie

Het (chemisch) bleken van de huid komt bijna overal voor waar mensen met een gekleurde huid wonen. Het is het gevolg van interraciale en intra-raciale discriminatie. Maar ideeën over schoonheid en de maakbaarheid van het uiterlijk spelen ook een rol. Behalve huismiddeltjes op natuurlijke basis zoals fruitsoorten en chemische huishoudelijke middelen, worden ook schoonheidsproducten op chemische basis gebruikt. Een van de populairste blekende stoffen is hydrochinon. Deze stof wordt sinds de jaren dertig van de twintigste eeuw verwerkt in zepen, lotions en 'bodymilk'. Tegenwoordig zijn hydrochinon-bevattende schoonheidsproducten vanwege de schadelijke werking verboden in de Europese Unie en in verschillende Afrikaanse landen. Maar niet overal. Ook is de vraag naar een lichte huidskleur blijven bestaan. Daarom komen fabrikanten met nieuwe producten op de markt. Een daarvan is Fair and Lovely. Dit middel is erg populair in India, waar een lichte huidskleur vanaf de dagen van de Arische invasie rond 2500 v. Chr. een bepalende rol speelt. Met dit artikel proberen wij de praktijk van het bleken van de huid door 22 vrouwen in de stad Bangalore in India bloot te leggen, en na te gaan waarom deze vrouwen hun toevlucht tot deze middelen hebben genomen en welke rol de Indiase maatschappijstructuur (familie-, kaste-, en klassesysteem) hierin speelt. Het is ons gebleken dat zij grote moeite hebben discriminatie op basis van huidskleur, het bleken van de huid en de sociale betekenis van deze fenomenen, onder ogen te zien. Volgens ons zijn huidbleekmiddelen in India een onderdrukkingsinstrument, verpakt in een millennia oude schoonheidstraditie.