Het Bertrand oligopolie: een openbare les

In mijn vorige openbare les heb ik de basisversie van het Cournot duopolie behandeld. Het evenwicht van dat model is er een waarbij de totale productie in de markt groter is dan dat van een monopolie, maar kleiner dan dat van een markt van volledige vrije mededinging (vvm). Dat betekent dat de prijs die in een Cournot duopolie tot stand komt lager is dan die welke een monopolist vraagt maar hoger is dan die welke gerealiseerd wordt op een vvm-markt. Dat de prijs hoger is dan die van een vvm-markt heeft overigens niets te maken met (stilzwijgende) samenspanning. Dat is een onderwerp waar ik in een volgende les aandacht aan zal besteden. In deze les behandel ik een andere kampioen van de oligopoliemodellen: het Bertrand oligopolie. Dit suggereert alsof er vele kampioenen zijn in de wereld van de oligopolietheorie. Dat is niet zo. Er bestaan vele modellen maar die zijn allemaal terug te voeren op hetzij het Cournot oligopolie hetzij op het Bertrand oligopolie. En eigenlijk is het Bertrand oligopolie weer terug te voeren op het Cournot oligopolie. Maar omdat het Bertrand oligopolie een centrale plaats inneemt in de moderne economische wetenschap verdient dit model ook het predikaat 'kampioen'.