| Abstract |
Wanneer er geen tandheelkundige indicatie voor een extractie is, maar de patiënt hierom verzoekt uit angst voor een tandheelkundige behandeling of vanwege een psychische aandoening, zoals een posttraumatische stressstoornis, een somatoforme pijnstoornis of een stoornis in de lichaamsbeleving, dan is het de vraag of de patiënt ter zake wilsbekwaam is. In geval van een extractieverzoek op psychopathologische gronden moet een tandarts weigeren een dergelijke behandeling uit te voeren, maar dient hij zich wel in te spannen om de patiënt op een andere manier te helpen of te begeleiden.
|
