De staat en de securitisatierevolutie; de institutionele verankering van een nieuwe obligatiemarkt

Hoewel de mondiale financiële crisis geografisch en institutioneel specifieke gevolgen had, wordt de financiële techniek die er aan de wieg van stond - namelijk het in effecten transformeren (of 'securitiseren') van hypotheken om deze vervolgens aan institutionele beleggers door te verkopen - in de economische handboeken beschreven als een universeel instrument dat ongeacht locatie, aard van de verpakte lening, markt en juridische omgeving dezelfde kenmerken heeft. In deze bijdrage laten wij aan de hand van een beschrijving van de securitisatierevolutie in Nederland zien dat dit beeld niet klopt. Vorm en aard van securitisatie worden in hoge mate bepaald door de wijze waarop de staat, in verschillende gedaantes en geledingen, en al dan niet bewust ingrijpt in de verschillende schakels ervan.