Geld, geloof en goede vrienden Piet van Eeghen en de metamorfose van Amsterdam, 1816-1889

Hij legde het Vondelpark aan. Hij nam het initiatief tot sociale woningbouw, in een tijd waarin de meeste stadsbewoners nog in krotten leefden. Hij liet het Prinsengrachtziekenhuis bouwen en stond aan de wieg van de eerste verpleegstersopleiding in Nederland. Ook maakte hij zich sterk voor de opvang en heropvoeding van prostituées en ‘verwilderde’ jongeren. De doopsgezinde Amsterdamse zakenman Piet van Eeghen wilde de wereld verbeteren, in ieder geval Amsterdam. Dankzij zijn vermogen, een diepgeworteld geloof en veel invloedrijke vrienden kwam hij een heel eind. Ook als kunstverzamelaar en museumoprichter was Van Eeghen actief: hij staat aan de basis van het Stedelijk Museum, het Rijksmuseum en indirect ook het Amsterdam Museum. Zonder ooit een officiële functie in het stadsbestuur te bekleden wist Van Eeghen een cruciale rol te spelen bij de modernisering van Amsterdam in de negentiende eeuw. Wat is de betekenis van zijn maatschappelijke initiatieven geweest? Hoe wist hij ze tot stand te brengen en wat waren zijn belangrijkste motieven? Dat zijn de centrale vragen in dit boek. De relatie tussen particulier initiatief en overheidsingrijpen speelt daarbij een belangrijke rol.

Burgerinitiatieven: Vereeniging voor Ziekenverpleging; Vereeniging tot Opbeuring van Boetvaardige Gevallene Vrouwen in Amsterdam; Asyl Steenbeek in Zetten; Doorgangshuis in Hoenderloo; Vereeniging ten Behoeve van de Arbeidersklasse in Amsterdam; Museum van der Hoop; (Koninklijk) Oudheidkundig Genootschap; Muzeüm Koning Willem I (Rijksmuseum); Concordia; Vereeniging tot aanleg van een Rij- en Wandelpark (Vondelpark); Vereeniging tot het Vormen van een Openbare Verzameling van Hedendaagse Kunst (Stedelijk Museum), Willemspark, Vereniging Rembrandt.