Hoge Raad schept duidelijkheid maar beslist is het nog niet Aansprakelijkheid voor gebruik ongeschikte medische hulpzaken

Scheppen de uitspraken van de Hoge Raad van 19 juni jl. duidelijkheid over de aspecten van en de dragende overwegingen voor aansprakelijkheid van de hulpverlener voor het gebruik van ongeschikte medische hulpzaken? Rolinka Wijne beantwoordt die vraag nadat ze de geschiedenis en het systeem van de wet uiteen heeft gezet (§ 1), evenals de oordelen van de hoven die hebben geleid tot de arresten (§ 2) en de oordelen van de Hoge Raad (§ 3 en 4). Zij geeft haar visie op de interpretatie van de uitspraken over een tekortkoming (§ 4.1), inclusief een alternatieve lezing (§ 4.2), en over de toerekening (§ 4.2), en concludeert (§ 5) dat de uitspraken die duidelijkheid slechts met enige moeite geven.
De geschiktheid van de zaak moet worden beoordeeld naar de medische inzichten ten tijde van die toepassing, wat betekent dat een belangrijke beoordelingsfactor is of de zaak op het moment van het gebruik ‘state of the art’ was. Omdat naast objectieve onbekendheid van het gebrek ook subjectieve aanknopingspunten van belang zijn en omdat er bij de toerekening nog steeds twee uitkomsten mogelijk zijn, is de zaak nog onbeslist – ‘zeker als de praktijk aan de slag gaat met verschillende lezingen van de uitspraken.’