Observerend leren van peer models bij een complexe schrijftaak

In dit artikel rapporteren we over een studie waarin 144 eerstejaarsstudenten een synthese van bestaande onderzoeksresultaten leerden schrijven. Studenten werden random toegewezen aan de experimentele conditie (leren-door-observeren) of de controleconditie (leren-door-doen). De studenten uit de leren-door-doen-conditie bekwaamden zich in de nieuwe tekstsoort door korte schrijfoefeningen te maken. De studenten uit de leren-door-
observeren-conditie schreven niet zelf tijdens de oefenfase, maar observeerden en evalueerden de schrijfaanpak en teksten van hardopdenkende peers.
We hadden met deze studie drie onderzoeksdoelen voor ogen: (1) testen of observerend leren leidt tot betere schrijfprestaties dan leren-door-doen, (2) nagaan of observerend leren bijdraagt tot positievere succesverwachtingen voor een nieuwe, vergelijkbare schrijftaak en (3) onderzoeken of observerend leren leidt tot een beter inzicht in het eindproduct (genrecriteria) en het schrijfproces (taakaanpak).
De resultaten geven aan dat observerend leren een positief effect had op de schrijfprestaties van de studenten. De teksten van de experimentele groep bevatten betere inleidingen en conclusies en de inhoud was vaker thematisch geordend. We konden geen
verschillen vaststellen in de sterkte van de succesverwachtingen.
Observerend leren had wel een positief effect op de taakkennis van de observanten. Zij konden na de interventie gedetailleerder beschrijven welke voorbereidende handelingen nodig zijn om een goed literatuuroverzicht op papier te zetten. Onze studie bevestigt
daarmee in grote lijnen de resultaten van eerder onderzoek en toont aan dat observerend leren ook binnen het academisch schrijfonderwijs een effectievere onderwijsmethode is dan leren-door-doen.