De problematiek van de dubbele rechtsgrondslagen in het Europese Recht

In het arrest Internationaal Fonds voor Ierland uit 2009 besliste het Hof dat de bestreden verordening zowel op artikel 159 derde alinea EG (oud) als op artikel 308 EG (oud) had moeten worden gebaseerd, zulks ondanks het feit dat de eerstgenoemde bepaling de medebeslissingsprocedure voorschrijft en de tweede unanimiteit in de Raad. In het Titaandioxide-arrest uit 1991 had het Hof deze combinatie juist uitdrukkelijk uitgesloten.
Deze belangrijke wijziging van de jurisprudentie was voor de auteurs aanleiding om de problematiek van het gebruik van dubbele rechtsgrondslagen voor afzonderlijke EU-besluiten nader te analyseren. In dat verband gaan zij ook in op de vraag of een exclusieve bevoegdheid mag worden gecombineerd met een niet-exclusieve en of gelijktijdig gebruik mag worden gemaakt van het Unie- en het Werkingsverdrag.