Theatereducatie in de praktijk. Trendrapport dans- en theatereducatie 2012

De dans- en theatersector verandert sterk. Gezelschappen, festivals en podia ontstaan en worden weer opgeheven. Ze bewegen mee met maatschappelijke ontwikkelingen en zijn afhankelijk van beschikbare geldstromen en publieke en politieke belangstelling. De educatief medewerkers fluctueren mee. Naast grote gezelschappen met een vaste kern medewerkers figureren
talloze incidentele groepen, zzp’ers en kunstbedrijfjes die nu eens hier en dan weer daar actief zijn. Zonder structurele subsidie is een consistent educatief beleid voor hen lastig te realiseren.

Aan de vooravond van de Cultuurplanperiode 2013-2016 maakten Cultuurnetwerk Nederland, Theaterinstituut Nederland, de Nederlandse Associatie voor Podiumkunsten en de Universiteit van Amsterdam een momentopname van het educatieve werk.

Theatereducatie in de praktijk schetst de stand van zaken op basis van twee bevragingen: interviews met sleutelfiguren en een vragenlijst voor de hele sector.

De meeste educatieve activiteiten richten zich op basis- en voortgezet onderwijs. Buiten schoolverband bereiken ze een variëteit aan doelgroepen, van peuters tot senioren, van buurtbewoners tot talentvolle jongeren, van volwassenen met een beperking tot studenten journalistiek, van amateurs tot professionals. Een terugkerende keuze voor educatoren is: investeer ik in kwantiteit of kwaliteit? Wil ik veel leerlingen in korte tijd bereiken, of een gering
aantal leerlingen in een intensief, langdurig traject? Vaak doen ze beide.

De overheid geeft vanaf 2013 een kwaliteitsimpuls aan het basisonderwijs, onder meer via langdurige samenwerkingsverbanden. Tegelijkertijd wordt er sectorbreed bezuinigd. Een volgend trendonderzoek zal uitwijzen of dit voor educatie een ander beeld oplevert dan in deze publicatie wordt geschetst.