Prerequisites for patient-tailored treatment in localized prostate cancer

Radicale behandeling van prostaatkanker gaat gepaard met forse bijwerkingen als erectiele dysfunctie en incontinentie. In een selecte groep patiënten met gelokaliseerd prostaatcarcinoom is focale therapie mogelijk. Bij focale therapie wordt alleen de tumor in de prostaat behandeld, terwijl de rest van de prostaat onaangetast blijft. Dit heeft als gevolg dat de bijwerkingen van radicale therapie aanzienlijk gereduceerd kunnen worden. Standaardisatie van protocollen voor deze nieuwe vorm van behandeling, en accurate tumor lokalisatie in de prostaat zijn van vitaal belang voor het succes van focale therapie.
Deel 1 focust op de huidige beeldvormende technieken die worden toegepast bij gelokaliseerd prostaatcarcinoom. Hoofdstuk 2 is een narratieve review in waarin de huidige beeldvormende technieken worden behandeld. Hoofdstuk 3 en Hoofdstuk 4 beschrijven gestructureerde consensus projecten over de toepassing van multiparametrische MRI (mpMRI) bij focale therapie voor gelokaliseerd prostaatcarcinoom. Hoofdstuk 5 is het resultaat van een gestructureerd consensusproject over follow-up na focale therapie voor gelokaliseerd prostaatcarcinoom. In hoofdstuk 6 wordt beschreven wat de interobserver variabiliteit is van Prostate Imaging – Reporting and Data System (PI-RADS) V2 is en wat de percentages maligniteit zijn voor elke score (1-5). In hoofdstuk 7 wordt onderzocht of met mpMRI en transrectale echo (TRUS) fusie geleide biopten al in een vroeg stadium recidief prostaatkanker na radicale prostatectomie kan worden aangetoond.
Deel 2 focust op een nieuwe imaging techniek in de prostaat: optische coherentie tomografie. Een beeldvormende techniek, waar op micrometer resolutie weefsel kan worden bestudeerd. Hoofdstuk 8 beschrijft hoe we het OCT systeem kalibreren voor metingen in de prostaat en een computerprogramma voor analyse ontwikkelen. Hoofdstuk 9 laat onze eerste resultaten zien met deze techniek in 6 prostaten. In hoofdstuk 10 beschrijven we de ontwikkeling van een methode om de OCT beelden tot op de millimeter nauwkeurig te vergelijken met pathologie coupes. In hoofdstuk 11 presenteren we de resultaten van 106 OCT data sets in 20 patiënten, kwalitatief en kwantitatief geanalyseerd.