HR (zaaknr. 11/04386 (CW 2613), LJN BU2834: [cassatie in het belang der wet])

Cassatie in het belang der wet. Internationale kinderontvoering. Vordering in kort geding tot teruggeleiding kind; rechtsmacht o.g.v. art. 10art. 10 Verordening Brussel IIbis?; rechtsmacht o.g.v. Haags Kinderontvoeringsverdrag (HKOV); rechter verdragsluitende staat waar kind zich bevindt.
Ingeval het gaat om een vordering in kort geding tot teruggeleiding van een kind dat beweerdelijk ongeoorloofd is overgebracht vanuit de verdragsluitende staat waar het zijn gewone verblijfplaats heeft naar een andere verdragsluitende staat, of in die andere staat wordt vastgehouden, kan de bevoegdheid van de rechter om van de vordering kennis te nemen niet worden gebaseerd op art. 10art. 10 Verordening Brussel IIbis. Dit artikel ziet op de bevoegdheid om ten gronde te beslissen omtrent de ouderlijke verantwoordelijkheid. De beslissing omtrent een op het HKOV gebaseerde vordering tot onmiddellijke teruggeleiding is geen beslissing ten gronde, doch heeft het karakter van een ordemaatregel.
Gelet op de systematiek van art. 8-12art. 8-12 HKOV met betrekking tot de procedure die gevolgd wordt indien de centrale autoriteit is ingeschakeld — welke procedure erop neerkomt dat uiteindelijk de rechterlijke autoriteit wordt benaderd van de verdragsluitende staat waar het kind zich bevindt — moet worden aangenomen dat ook in geval van een rechtstreeks verzoek zonder inschakeling van de centrale autoriteit (slechts) de rechter bevoegd is van de staat waar het kind zich bevindt. Zulks vindt ook steun in art. 12 lid 1art. 12 lid 1, voor zover inhoudende dat na indiening van het verzoek bij de rechterlijke autoriteit van de verdragsluitende staat waar het kind zich bevindt, de betrokken autoriteit de onmiddellijke terugkeer van het kind gelast.