De effectiviteit van financiële regelgeving en het daaraan verbonden toezicht op onderlinge verzekeraars

Effectiviteit - een drieluik
Dit proefschrift gaat in op de effectiviteit van financiële regelgeving en het daaraan verbonden toezicht op onderlinge verzekeraars. Om van effectiviteit te kunnen spreken, dient aan drie voorwaarden te worden voldaan: de regelgeving / het toezicht is doeltreffend, doelmatig en heeft geen ongewenste neveneffecten. De totaalbeoordeling van de diverse aspecten is bepalend voor de mate waarin effectiviteit aan de orde is. Effectiviteit wordt beoordeeld vanuit de invalshoek van de regelgever. Afwijkende opvattingen over effectiviteit - van het toezicht zelf of van ondertoezichtgestelden bijvoorbeeld - kunnen effectiviteit bevorderen dan wel belemmeren.
Effectiviteit van financiële regelgeving en toezicht op onderlinge verzekeraars
De vraag of financiële regelgeving en het daaraan verbonden toezicht effectief is kon in dit proefschrift niet met een eenduidig ja of nee worden beantwoord. Er is een aantal aanbevelingen gedaan om in de toekomst tot een beter aantoonbare effectiviteit te komen.
Regeldichtheid
De ervaren en feitelijke regeldichtheid is groot. Daarom is het gewenst om doorlopend te beoordelen of bestaande wetgeving en het daarop gebaseerde beleid vanuit het perspectief van de regelgever of het toezicht noodzakelijk is.
Verenigingsrecht ten opzichte van financieel recht
Het grondwettelijk recht van vereniging brengt met zich mee dat leden van een vereniging - en dus ook de leden van een onderlinge verzekeraar - de vrijheid hebben om hun zakelijke transacties, ledeninvloed en bestuur naar eigen inzicht vorm te geven. Een onderliggende voorwaarde is dat de democratische organen van de vereniging / onderlinge verzekeraar goed functioneren. Als hier sprake van is verdient het onderlinge verzekeringsmodel erkenning van haar zelfstandige bestaansrecht en dienen financiële regelgeving en toezicht ruimte aan zelfsturing te geven.