| Abstract |
Bij veel economische activiteiten met monopolie-achtige kenmerken wordt het maximaal te behalen rendement door een toezichthouder gefixeerd op basis van het corporate finance gedachtegoed, en in het bijzonder de WACC-methodologie. Aan de juiste bepaling hiervan zitten echter vele haken en ogen. Wij bespreken de belangrijkste misvattingen. Daarnaast wordt ingegaan op de beperkingen van het corporate finance denken, en in het bijzonder gaan wij in op de vraag in hoeverre de exclusieve focus op Beta als maatstaf van risico gerechtvaardigd is.
|