Leven met de Vecht: Schokland-P14 en de Noordoostpolder in het neolithicum en de bronstijd

Ten Anscher beschrijft de bewoningsgeschiedenis tussen 4900 en 1500 v. Chr. van P14, de belangrijkste archeologische vindplaats in de Noordoostpolder. De uitzonderlijk lange bewoningsduur wordt verklaard door zowel landschappelijke als culturele factoren. Tien landschapsreconstructies van de Noordoostpolder plaatsen P14 in zijn regionale ruimtelijk-chronologische context . Het boek geeft o.a. een rijk geïllustreerd overzicht van het aardewerk van P14, en vormt daarmee voor de genoemde periode de meest complete catalogus voor noordelijk Nederland. Belangrijk zijn de nieuwe inzichten betreffende de relatie tussen de Swifterbant- (SW) en de Trechterbekercultuur (TRB), de oudste Neolithische culturen in noordelijk Nederland, en de tot nog toe onderbelichte relatie met de aangrenzende culturen die volgen op de Bandkeramische cultuur (de oudste kolonisten-boeren in het zuiden). Ten Anscher betoogt dat de bakermat van TRB (die van Nederland tot in Scandinavië en Polen reikt) in het SW-gebied ligt. P14 is de typesite voor het laatste deel van SW, de oudste fase van TRB en een gevorderde fase van de Wikkeldraadcultuur uit de Vroege Bronstijd.