De samenhang van persoon, oeuvre en tijdsgewricht: psychobiografische notities bij de godsdienstpsychologie van Heije Faber

Authors
Publication date 2008
Journal Psyche en Geloof
Volume | Issue number 19 | 1
Pages (from-to) 38-53
Organisations
  • Faculty of Humanities (FGw) - Amsterdam Institute for Humanities Research (AIHR)
Abstract
In 1907 werd de godsdienstpsychologie in Nederland geïntroduceerd. 1907 was ook het geboortejaar van Heije Faber (1907-2001), een internationaal bekend Nederlands theoloog en godsdienstfilosoof die zich op latere leeftijd ontwikkelde tot psycholoog en een van de eerste hoogleraren in de godsdienstpsychologie werd. Tot op hoge leeftijd bleef hij zich interesseren voor de psychoanalyse en in zijn autobiografie gebruikte hij haar om inzicht te krijgen in zijn persoonlijke ontwikkeling. Dit artikel wijst er op dat Faber zich niet alleen ontwikkelde in de richting van de psychologie omdat het een populair onderwerp werd in de Nederlandse samenleving (waaronder aan de theologische faculteiten), maar dat hij ook een diepe persoonlijke behoefte had aan psychologie, een behoefte die onder andere tot uitdrukking kwam in het schrijven en in de publicatie van zijn autobiografie.
Document type Article
Permalink to this page
Back