Gelijke behandeling van uitzendkrachten en de (on)houdbaarheid van het uitzendbeding

Ziet de gelijke behandeling van uitzendkrachten ook op de voorwaarden waaronder de arbeidsverhouding of de terbeschikkingstelling kan worden beëindigd (lees: de rechtspositie bij beëindiging)? Deze vraag staat centraal in dit artikel en vereist uitleg van het begrip ‘essentiële arbeidsvoorwaarden’ in de Uitzendrichtlijn. Hoewel de tekst van de Uitzendrichtlijn geen direct aanknopingspunt lijkt te bieden voor een uitleg die meebrengt dat uitzendkrachten ook wat betreft – kort gezegd – het ontslagrecht gelijk moeten worden behandeld als werknemers die rechtstreeks bij de inlener in dienst zijn, wijzen de context en het doel van de Uitzendrichtlijn wel die kant op. De erkenning van uitzendwerk houdt direct verband met de gelijke behandeling van uitzendkrachten. Anders gesteld, de gelijke behandeling van uitzendkrachten vormt de legitimatie van uitzendwerk en moet aldus ruim worden uitgelegd. Daarbij komt dat de Europese wetgever met de Uitzendrichtlijn en de Richtlijn over deeltijdwerk en de Richtlijn betreffende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd op Europees niveau vorm heeft gegeven aan het flexicuritymodel. Er valt dus veel te zeggen voor een uitleg van begrippen in de Uitzendrichtlijn die aansluit bij de uitleg van vergelijkbare begrippen in de andere twee richtlijnen. Het Europees Hof van Justitie heeft over het begrip ‘arbeidsvoorwaarden’ in de Richtlijn over deeltijdwerk en in de Richtlijn betreffende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd geoordeeld dat daaronder ook valt de voorwaarden waaronder de dienstbetrekking wordt geëindigd en dat zou dan ook moeten gelden voor de Uitzendrichtlijn. De auteur is van mening dat uitzendkrachten ook bij de beëindiging van de arbeidsrelatie of terbeschikkingstelling hetzelfde moeten worden behandeld als werknemers die in vaste dienst zijn en volgens de auteur is daarom het uitzendbeding ex art 7:691 lid 2 BW in strijd met de Uitzendrichtlijn en kunnen uitzendkrachten niet worden uitgesloten van een Sociaal Plan.