‘Als ik morgen niet op transport ga, ga ik ‘s avonds naar de revue’: kamp Westerbork in brieven, dagboeken en memoires (1942-2010)

Met dit proefschrift beoog ik geen historische reconstructie te geven van het leven in kamp Westerbork. Ik richt mij daarentegen op de wijzen waarop persoonlijke ervaringen en herinneringen aan Westerbork op schrift werden gesteld. Ik heb mij beperkt tot enkele gezichtspunten van waaruit ik de beleving en herinnering onderzocht. Voor een deel kwamen deze tot stand vanuit de bronnen zelf: waar schreven de auteurs over? Daarnaast koos ik voor gezichtspunten die enkele tot nu toe nog weinig onderzochte aspecten van de beleving en herinnering van Westerbork belichten. Op deze wijze kwamen er vier verschillende invalshoeken, of perspectieven, tot stand van waaruit de beleving van en herinnering aan Westerbork werd onderzocht. Allereerst onderzocht ik de beleving en herinnering van mannen en vrouwen. Daarna analyseerde ik hoe kinderen het kamp beleefden en hoe zij er later als volwassenen op terugkeken. Vervolgens onderzocht ik de wijzen waarop slachtoffers door de tijd heen over daders en omstanders hebben geschreven. Ten slotte onderwierp ik de wijze waarop ‘Duitse’ en ‘Nederlandse’ joden over elkaar en het kamp hebben geschreven aan een onderzoek.