EHRM (2283/12: Mohammed / Oostenrijk)

Klager is via Hongarije Oostenrijk binnengekomen en heeft asiel aangevraagd. Op basis van de Dublinverordening wil Oostenrijk hem terugsturen. Het ingestelde beroep tegen die beslissing heeft geen schorsende werking, maar de overdracht wordt opgeschort middels een interimmaatregel van het EHRM nadat is gebleken dat de asielomstandigheden in Hongarije buitengewoon slecht zijn.

Het Hof onderzoekt allereerst de vraag of het ontbreken van een rechtsmiddel met schorsende werking voor de uitzetting in strijd is met art. 13 EVRM. Daarbij onderscheidt het een eerste fase in deze procedure, toen nog niet bekend was dat in Hongarije de omstandigheden zo slecht waren. In die omstandigheden is er geen ‘arguable claim’ onder art. 3 EVRM en dat betekent dat het ontbreken van een rechtsmiddel met schorsende werking niet in strijd komt met art. 13 EVRM, al spreekt het Hof hier impliciet wel kritiek op uit, net als op het gedogen van zo’n situatie door het EU-recht. Voor de periode waarin wel een ‘arguable claim’ kan bestaan onder art. 3 EVRM, in dit geval doordat de klager op zeker moment heeft gewezen op allerlei rapporten over de toestanden in Hongarije, moet zo’n rechtsmiddel naar vaste rechtspraak van het EHRM wel bestaan. Schending art. 13 EVRM.

Ten aanzien van de klacht onder art. 3 EVRM gaat het Hof uitgebreid in op de berichten over de omstandigheden in Hongarije en het zeer zorgwekkende karakter daarvan, maar het oordeelt uiteindelijk dat moet worden bekeken of er in het geval van klager sprake zou zijn van een reëel risico op schending van art. 3 EVRM. In dat verband wijst het Hof er ook op dat verbetering is beloofd en dat er ook al dingen zijn veranderd, zodanig dat in dit geval niet langer een reëel en individueel risico op behandeling in strijd met art. 3 EVRM kan worden aangenomen.