Naar een aidocratie: conclusies

Een meritocratisch systeem is superieur aan een maatschappelijke ordening op basis van afkomst. Het is rechtvaardiger, biedt individuen betere ontplooiingkansen en biedt de samenleving als geheel het meeste profijt van individueel talent. Een meritocratie is rechtvaardiger in die zin dat naarmate individuen meer verdienstelijk zijn voor de samenleving, zij daarvoor meer worden beloond met status, macht en inkomen. Een meritocratie biedt ook optimale ontplooiingsmogelijkheden voor individuen, doordat allen, ongeacht afkomst, daartoe gelijke kansen krijgen. En een meritocratie zorgt er tevens voor dat talent en verdienste de samenleving optimaal ten goede komen. Deze positieve waardering van meritocratie werd in alle hoofdstukken bevestigd. Maar ook werd in alle hoofdstukken uitgebreid stilgestaan bij de nadelen en risico’s van de meritocratie en werden voorstellen gedaan om deze te beperken. In dit slothoofdstuk brengen we die nadelen en voorstellen samen onder vier hoofdpunten, en pleiten op basis daarvan voor een aidocratie - een samenleving waarin iedereen een gelijke kans heeft op (zelf )respect - die op vier peilers rust. Ten slotte schetsen we in de stijl van Michael Young hoe zo’n aidocratie er in het jaar 2034 uit zou kunnen zien.