Breuklijn 1989 Continuïteit en verandering in het Nederlandse defensiebeleid 1989-1993

Breuklijn 1989 reconstrueert het handelen van de top van het ministerie van Defensie in de eerste jaren na de val van de Muur. Zij moest in een periode van grote veranderingen een nieuwe koers uitzetten voor de Nederlandse krijgsmacht. Een organisatie die in korte tijd haar belangrijkste afzetmarkt verloor en op zoek moest naar een nieuwe reden van bestaan.
Het proefschrift richt zich op de totstandkoming van de Defensienota 1991 en de Prioriteitennota van 1993. Met deze twee nota’s nam het ministerie van Defensie relatief snel afscheid van de vertrouwde kaders van het Koude Oorlog paradigma. De Nederlandse krijgsmacht ging zich richten op een nieuwe hoofdtaak: crisisbeheersing en vredesoperaties. Een taak waar Nederlandse militairen sinds 1990 bijna voortdurend voor zijn ingezet. Achteraf bezien legden de twee nota’s dan ook de basis voor de hedendaagse krijgsmacht.
Tegenover het opmerkelijk snelle afscheid van de Koude Oorlog stond een hardnekkige continuïteit. De militaire top hield vast aan hun eigen opvattingen over de inrichting van de krijgsmacht, die voortkwamen uit de drie krijgsmachtdeelculturen. Zo was het resultaat van de Defensienota 1991 en de Prioriteitennota uiteindelijk een paradox. Terwijl de opschorting van de dienstplicht, de aanzienlijke bezuinigingen en de nieuwe hoofdtaak een onmiskenbare breuk vormde in het Nederlandse defensiebeleid was van een wezenlijke verandering van de krijgsmacht geen sprake.
Deze studie is gebaseerd op nieuw bronnenmateriaal en interviews met politieke, ambtelijke en militaire hoofdrolspelers. Breuklijn 1989 biedt een uniek inzicht in de achterliggende processen en drijvende krachten achter de totstandkoming van het Nederlandse Defensiebeleid.