Gerechtshof 's-Gravenhage (Verknochtheid: materiële schadevergoeding en smartengeld)

In het kader van de afwikkeling van de huwelijksgemeenschap na echtscheiding verzoekt de vrouw aan de rechtbank om te verklaren dat de uitkering die zij kreeg vanwege een ongeval, in totaal € 75.000,=, buiten de gemeenschap blijft. De rechtbank wijst dit verzoek toe. Zij gaat ervan uit dat het voorschot van € 15.000,= de tijdens het huwelijk geleden schade compenseert.

De man gaat in hoger beroep, o.a. omdat hij meent dat de uitkering van € 75.000,= niet buiten de gemeenschap blijft omdat het bedrag is geïnvesteerd in de echtelijke woning.

Het hof gaat ervan uit dat het bedrag als volgt is opgebouwd: € 25.000,= ervan is smartengeld; en € 50.000,= is bestemd om verloren arbeidscapaciteit te compenseren. De vrouw kan door de opgelopen whiplash niet meer haar werk als therapeute uitoefenen; ook heeft zij huishoudelijke hulp en fysiotherapie nodig. Voorts lijdt zij nog steeds leed, pijn en verdriet ten gevolge van het ongeval.

Nu de man geen grief heeft gericht tegen de constatering dat het voorschot van € 15.000,= op de materiële schadevergoeding betrekking heeft op de huwelijkse periode, houdt het hof deze verdeling aan. De rest van de materiële schadevergoeding, € 35.000,=, heeft daarmee betrekking op schadevergoeding tijdens de niet-huwelijkse periode. Volgens het Whiplash-arrest, HR 24 oktober 1997, NJ 1998, 693, is dat bedrag daarmee als privé aan te merken. Het hof is van oordeel dat het daarvoor niets uitmaakt, of het bedrag nog afgezonderd aanwezig is of dat het is ingebracht in de koopsom bij de aankoop van de echtelijke woning. De aard van de vergoeding, zo het hof, wijzigt niet door de aanwending ervan.

Het hof bekrachtigt de beschikking van de rechtbank, voor zover deze aan het oordeel van het hof is onderworpen.